کانون بانوان (با رويکردي به ريشه هاي تاريخي حرکتهاي زنان در ايران)  

نويسنده: مريم فتحی 

چاپ دوم: 1393 

شمارگان: 1500  

صفحات: 178 

نگارنده در پژوهش حاضر، ساختار و عملكرد كانون بانوان را ـ كه نقش اصلي آن، تربيت زنان و دختران بر اساس الگوهاي غربي در دوران رژيم پهلوي بوده ـ تبيين مي‌نمايد. گفتني است اساس‌نامه‌ي كانون بانوان ايران در تاريخ 22 ارديبهشت 1314 هـ ش با رياست شمس پهلوي و با همكاري وزارت معارف، ذيل اين مقاصد، تنظيم شد: 1- تربيت فكري و اخلاقي بانوان و تعليم خانه‌داري و پرورش طفل مطابق قواعد علمي به وسيله‌ي خطابه‌ها و نشريات و كلاس‌هاي اكابر، 2- تشويق به ورزش‌ها متناسب براي تربيت جهاني با رعايت اصول صحيح، 3- ايجاد موسسات خيريه براي امداد به مادران بي‌بضاعت و اطفال بي‌سرپرست، 4- ترغيب به سادگي در زندگي و استعمال وسايل ساخت داخل. اين كانون به دور از مداخله در امور سياسي و مذهبي شروع به كار كرد و "هاجر تربيت" به رياست آن انتخاب شد. اما مقصود اساسي اين كانون، از آغاز تاسيس، رفع حجاب بود و اعضاي آن كه اغلب از مديران مدارس و مامورين وزارت معارف بودند، در اين امر بسيار كوشيدند. اين كانون از 1315 به بعد با رياست "صديقه دولت‌آبادي" به موسسه‌اي تربيتي ـ فرهنگي تبديل شد و از آن پس، علي‌اصغر حكمت ـ وزير معارف ـ به دستور مستقيم رضاشاه و به طور جدي براي رسميت يافتن كشف حجاب، مامور گرديد.