عالم خبیر

بخش دوم کتاب، که در چاپ جدید با غنای بیشتری همراه است، گنجینه‌ای از اسناد ساواک، نامه‌های تاریخی و مکاتبات دوطرفه استاد با شخصیت‌های برجسته را در بر می‌گیرد. یکی از بخش‌های نایاب این کتاب، نمایش «نمونه‌های خوشنویسی مؤلف» در صفحه ۶۷۳ است که وجه هنری و لطافت طبع این مورخ سختکوش را عیان می‌سازد. همچنین بخش «اسناد شخصی و خانوادگی» و آلبوم تصاویر، که صفحات ۷۰۵ تا ۷۴۶ کتاب را به خود اختصاص داده، تصویری ملموس و انسانی از زندگی یکی از پرکارترین مورخان تاریخ انقلاب ارائه می‌دهد.
 
کتاب در بخش پایانی خود به شکلی مستند، *«بازتاب رحلت استاد دوانی در صفحه اول مطبوعات» را گردآوری کرده است که گویای وزن اجتماعی و علمی ایشان در جامعه ایران است.
 
استاد علی دوانی در دی‌ماه ۱۳۴۱، در دورانی که خفقان پهلوی مجالی برای ثبت حقایق باقی نگذاشته بود، با نگارش کتاب «نهضت دوماهه روحانیون ایران»، سنگ‌بنای تاریخ‌نگاری انقلاب را بنا نهاد؛ مسیری که بعدها در اثر سترگ ۱۱ جلدی «نهضت روحانیون ایران» تبلور یافت.